المنة لله که در میکده باز استزان رو که مرا بر در او روی نیاز استخمها همه در جوش و خروشند ز مستیوان می که در آن جاست حقیقت نه مجاز استاز وی همه مستی و غرور است و تکبروز ما همه بیچارگی و عجز و نیاز است

ای که برداشتی از شانه موری باریبهتر آن بود که دست از سر من برداریظاهر آراستهام در هوس وصل، ولیمن پریشانتراز آنم که تو میپنداریهرچه میخواهمت از یاد برم ممکن نیستمن تو را دوست نمیدارم اگر بگذاریمو